Monthly Archives

Ağustos 2020

COVID-19 Acil Destek Fonu Kapsamında Desteklediğimiz Karakutu Derneği Çalışmalarına Başladı

By | Acil Destek Fonu, COVID-19 Acil Destek Fonu

Toplumun, özellikle de gençlerin, egemen veya resmi olanlar dışındaki tarih anlatılarını duymasını mümkün kılmak ve olgulara başka açılardan da bakılabilmelerini sağlamak amacıyla çalışan Karakutu Derneği, COVID-19 Acil Destek Fonu kapsamında Turkey Mozaik Foundation eş finansmanıyla sağladığımız kurumsal hibe desteğini insan kaynağı ve idari giderlerini karşılamak amacıyla kullanacak. Karakutu Derneği Yönetim Kurulu Üyesi Zeynep Ekin Aklar ile yaptığımız röportajda salgının derneğin çalışmalarına etkisini, hibe kapsamında yapacakları çalışmaları ve gelecek dönem için planlarını konuştuk.

COVID-19 salgını kapsamında alınan tedbirlerin hayatın diğer alanlarında olduğu gibi sivil toplum kuruluşlarının çalışmalarında da değişikliklere sebep olduğunu biliyoruz. Bu durum Karakutu Derneği’ni nasıl etkiledi? Bu süreçte çalışmalarınıza devam etmek için kullandığınız yöntemleri bizimle paylaşabilir misiniz?

Öncelikle tüm sahada ve alanda faydalanıcılarla çalışma yürüten tüm sivil toplum kuruluşları gibi biz de alan faaliyetlerimize ara vermek zorunda kaldık. Sokaklarda ve mekanlar üzerine kurulu olan Hafıza Yürüyüşlerimizi hem salgın hem de sokağa çıkma yasakları nedeniyle belirsiz bir tarihe kadar erteledik. Bunun yanı sıra, her ay düzenlediğimiz Adalet Arayışı Seminerlerimizi çevrimiçi yöntemlerin sunduğu fırsatlardan yararlanarak gerçekleştirmeye devam ettik. Bu süreçte seminerlerimizin konu ve içeriklerini de gündeme uygun olarak belirledik. “Salgın Günlerinde Protesto” ve “Salgınlar, Toplumsal Tıp ve Tıpta Adalet” olmak üzere iki seminer düzenledik. Çevrimiçi seminerlere katılım hayli fazla idi, bu da bizleri daha fazla kişiye ulaşabildiğimiz için ayrıca mutlu etti. Bu dönemde, sosyal medyayı daha çok kullandık, özellikle Instagram üzerinden derneğimizi daha çok kişiye tanıtmayı amaçlayan paylaşımlar yaptık. Hafıza yürüyüşleri ile yeniden keşfedilen mekanları ve mekanların tarihleri ile ilgili bilgileri sosyal medya üzerinden küçük eğlenceli oyunlar ile paylaşmaya başladık. Son olarak da evde kalma ve sokağa çıkamama halini kurumsal yapımızı geliştirmek için fırsat olarak kullanmaya çalıştık; hem üye ve gönüllülerimizle çeşitli çalışmalar gerçekleştirdik hem de iş birliği yaptığımız kurumların çevrimiçi eğitimlerine katıldık.

Avrupa Birliği tarafından desteklenen Cultural Heritage and Identities of Europe’s Future Projesi (CHIEF) kapsamında Mimar Sinan Üniversitesi iş birliği ile gerçekleştirdiğiniz toplumsal cinsiyet temalı Hafıza Yürüyüşleri başlattınız. Bu projenin ayrıntılarını ve bu kapsamında yaptığınız çalışmaları anlatır mısınız?

Mimar Sinan Üniversitesi’nin Avrupa Birliği tarafından desteklenen CHIEF Projesi ile iş birliğimiz kapsamında genç anlatıcılarımızla beraber toplumsal cinsiyet temalı yeni bir hafıza yürüyüşü rotası hazırladık. 2019’un Aralık ayında başlayan ve 3 ay süren bu çalışma sonucunda Mart 2020’de Sultanahmet bölgesinde toplumsal cinsiyet temalı bir Hafıza Yürüyüşü rotamız daha oldu. Yeni rotamızın hazırlık aşamasında projeye katılan genç anlatıcılarımızla kapasite geliştirme eğitimleri ve atölyeler düzenledik. Bu eğitim ve atölyelerde, anlatıcılarımız toplumsal cinsiyet, hikaye anlatıcılığı ve hikaye yazımı gibi konularda derinlemesine düşünme ve kendi anlatımlarını üretme fırsatı buldu. Bu iş birliği kapsamında hazırladığımız Sultanahmet rotasında toplumsal cinsiyet temalı ilk yürüyüşümüzü ise 7 Mart 2020 tarihinde gerçekleştirdik. Bu yürüyüşe, daha önce CHIEF projesinin katılımcıları olan çeşitli liselerden öğrenciler katıldı. Hem ekibimiz hem de katılımcılar için oldukça öğretici ve keyifli bir deneyim oldu. Hafıza Yürüyüşü’ne ilk defa katılan genç katılımcılarımızdan oldukça olumlu geri dönüşler aldık.

Vakfımızın COVID-19 Acil Destek Fonu’ndan hibe alan kuruluşlar arasında yer alıyorsunuz. Bu hibeyle yapmayı planlandığınız çalışmalardan bahseder misiniz?

Öncelikle böylesi bir dönemde Acil Destek Fonu’nun açılmasının, küçük ölçekli sivil toplum kuruluşlarının (STK) hayatta kalmasına destek olması açısından çok stratejik ve önemli bir yeri olduğunu düşünüyoruz. İnsan kaynağı ve idari giderler, fon kuruluşları tarafından genellikle o STK’nın çalışmaları ile paralel belirlenen spesifik hedeflerin gerçekleşmesi karşılığında veriliyor. Bu dönemde bu faaliyetlerin gerçekleşmesinin imkansızlığı karşısında fon alabilmeyi çok değerli buluyoruz. Bu fon ile insan kaynağımızı koruyarak stratejik hedeflerimizi yeniden gözden geçiriyoruz. Hali hazırda çalışmalarımızı ve ilişkilerimizi korumayı ve geliştirmeyi hedefliyoruz. Bireysel bağışlarımızı artırmak, salgından önce de stratejik hedeflerimiz arasında yer alıyordu ve bu konuda çeşitli çalışmalar yürütüyorduk. Salgının orta ve uzun vadede mevcut bağışçılarımıza ve potansiyel bağışçılarımıza olan etkisini daha çok değerlendirdiğimiz ve tartıştığımız çalışmalar yürüteceğiz. Bu dönemde olağan genel kurulumuzu yapamadık, ertelemek durumunda kaldık. Bu süre zarfında, yönetim kuruluna aday üyeler ile mevcut üyeler arası bilgi ve deneyim aktarımlarına ağırlık vermeyi planlıyoruz. Bununla paralel olarak, derneğimizin iç işleyişini daha etkin ve etkili hale getirecek çalışmalara da odaklanacağız.

COVID-19 salgını kapsamında alınan önlemler sonucunda ve bu dönemde ortaya çıkan ihtiyaçlara paralel olarak gelecek dönemde sivil toplum kuruluşlarının çalışma alanlarında ve iş yapma biçimlerinde değişiklikler yaşanması bekleniyor. Karakutu Derneği önümüzdeki dönemde, çalışma alanlarında ve biçimlerinde değişiklikler yapmayı planlıyor mu?

Karakutu Derneği olarak sokaklarda olmayı, hafıza mekanlarını araştırarak sokaklarda kaybolarak bulmayı, mekanı her haliyle görmeyi, fiziksel olarak hissetmeyi ve mekanın hafızasının o mekanda ya da uygun olan bir yerde anlatılıyor olmasını çok değerli buluyoruz. Bu nedenle yürüyüşlerimize devam edeceğiz. Lakin bu salgın dönemi bir kez daha teknolojinin önemini ve rolünü gözler önüne serdi; çok daha fazla kişiye daha hızlı bir şekilde erişebildiğimizi gördük. Elbette herkesin de eşit şekilde teknolojiye erişimi yok. Bu nedenle herkese farklı şekillerde ve yöntemlerle erişebileceğimiz ve faaliyetlerimizin amacına uygun yöntemler üzerine düşünüyoruz.

COVID-19 salgının bağışçıların tercihlerinde ve hibe veren kuruluşların stratejilerinde çeşitli değişikliklere neden olduğunu gözlemliyoruz. Karakutu Derneği’nin önümüzdeki dönemde bağışçılardan ve hibe veren kuruluşlardan beklentilerini paylaşır mısınız?

İçinde yaşadığımız dünyayı ve ülkemizi düşündüğümüzde bu salgının ve yarattığı kısıtlamaların çeşitli şekillerde devam edeceğini öngörmemek mümkün değil. Bu güncel gündemin yanı sıra, uzun süredir küresel ölçekte de sivil alanın daraldığına şahit oluyoruz. Sivil toplum için elverişli bir ortamın yaratılmasında sivil toplumun ve özel sektörün olduğundan daha fazla devletlerin ve hükümetlerin önemli rolü ve sorumluluğu var; ancak ne yazık ki siyasi aktörlerin sivil alanı genişletmek yerine daha fazla daraltan uygulamalarına şahit oluyoruz. Bu noktada sivil toplum olarak bağışçıların ve hibe veren kuruluşların daha çok desteğine ihtiyacımız olacak. Karşılıklı ihtiyaçların ve beklentilerin paylaşıldığı, diyalog ile ortak stratejilerin belirlendiği, sivil toplumun hayatta kalmasına ve çalışmalarını sürdürmelerine olanak sağlayan esnek fonların yaratılmasını değerli buluyoruz.

BoMoVu COVID-19 Acil Destek Fonu Kapsamındaki Çalışmalarına Başlıyor

By | Acil Destek Fonu, COVID-19 Acil Destek Fonu

Sporu ve beden hareketini sosyal faydaya dönüştürmek için programlar geliştiren Sosyal Güçlendirme için Spor ve Beden Hareketi Derneği (BoMoVu) çocuklar, mülteciler, kadınlar gibi çeşitli dezavantajlı gruplara yönelik olarak yaptığı çalışmalarla bu grupların sosyal olarak güçlenmelerine katkı sağlıyor. COVID-19 Acil Destek Fonu kapsamında hibe desteği sağladığımız BoMoVu, bu kurumsal desteği çalışmalarına çevrimiçi olarak devam edilmek amacıyla gerekli teknik ekipmanın alınması ve kira desteği için kullanacak. Dernek ekibiyle yaptığımız röportajda, COVID-19 salgınının derneğin çalışmalarına ve birlikte çalıştıkları gruplara etkisini, salgın döneminde gerçekleştirdikleri çevrimiçi etkinlikleri ve hibe kapsamında yapacakları çalışmaları konuştuk.

Salgın sebebiyle evde kaldığımız dönemde beden hareketleri ve spor faaliyetlerine erişim birçok grup açısından önemli ölçüde kısıtlandı. Bu durumun BoMoVu’nun birlikte çalıştığı gruplar üzerindeki etkilerinden bahseder misiniz?

Salgınla birlikte evine kapanmak zorunda kalan insanlar, toplulukla arasına mesafe koyarak aynı zamanda içine de kapandı. Ötekiyle ilişkinin de daha mesafeli hale geldiği bu zorlu süreç, bireyselleşme eğilimini artırarak farklı gruplarla kurulan bağların zayıflamasına zemin hazırladı. Aynı zamanda sadece ailesiyle vakit geçirmek zorunda kalan çocuklar da oyun arkadaşlarından uzak kalarak yalnızlaştılar. Dolayısıyla uygulanan sosyal mesafe, insanların doğrudan temas halinde, bedensel faaliyetler aracılığıyla kendilerini ifade edebildikleri aktivitelerimizi doğrudan etkiledi.

İstanbul’da bulunan iki ortaokulda haftalık olarak yürüttüğümüz basketbol ve dans aktivitelerinin yer aldığı Hareket Okulda projesi, okulların kapanmasıyla birlikte sekteye uğradı. Bu süreçte aktivite gerçekleştirdiğimiz çocuklara ulaşma konusunda sıkıntılar yaşadık. Çocukların sosyo-ekonomik olarak dezavantajlı denilebilecek bölgelerde yaşaması ve kendileriyle iletişim kurmamızı kolaylaştıracak teknolojik aygıtlara ve internete doğrudan erişimlerinin kısıtlı olması başlangıçta iletişimimizin kopmasına sebep oldu. Uzaktan eğitimin çocuklar arasındaki eşitsizliği göz önüne serdiği bu süreçte, sadece bu ve benzeri projelerin bedensel faaliyetleri kısıtlanmakla kalmadı, çocuklar zaruri içeriklere ulaşmakta dahi güçlük çekti. İnternetin ve teknolojinin sağlayabildiği imkanlar var fakat bu imkanlardan uzaktaki çocukların ilk başta iletişimi sürdürmeye istekli olsalar dahi, süreç içerisinde motivasyonlarının kırıldığını duyduk. Bu minvalde çeşitli çözümler geliştirmeye çalıştık fakat sorunun çok daha yapısal olduğunu düşünüyoruz.

Hareketin Özgür programı kapsamında, İstanbul’da iki vakıfta, yerinden edilmiş ve sosyo-ekonomik açıdan dezavantajlı ailelerin çocukları ile haftalık aktiviteler gerçekleştiriyorduk. Bu program içerisinde toplam 53 çocukla çalıştık ve 6 farklı fiziksel aktiviteyi (dans, basketbol, sirk sanatları, yoga, hiphop, futbol) 2,5 ay boyunca düzenli olarak gerçekleştirdik. COVID-19 salgını ile birlikte, çocuklarla fiziksel olarak bir araya gelme olanağımız olmadığı için Haziran sonuna kadar sürmesi planlanan bu aktiviteler kesintiye uğradı. Ortaklık yaptığımız vakıflarla ve mümkün olduğu durumlarda çocukların aileleri aracılığıyla çocuklarla iletişimde kalmaya çalışıp bu aktiviteleri çocukların evde kendi kendilerine yapmaları için ürettiğimiz video içeriklerini ulaştırmaya çalışsak da çocukların ekonomik ve teknolojik olanakları çok sınırlı olduğundan bu çoğu çocuk için mümkün olmadı. Bilgisayarları ya da internet erişimleri olmayan çocuklar, ev içerisinde internete erişim için kullanılabilecek tek aracı (eğer varsa ebeveynlerin akıllı telefonu) tüm kardeşleri ve ebeveynleriyle nöbetleşe kullanmak zorundaydı ve bu nedenle eğitimlerine devam etmeleri bile mümkün olmadı. Ekonomik zorluklar da yaşayan ebeveynler, çocuklarının spor ya da sanatla ilgilenmesine, zevk aldığı fiziksel aktiviteleri sürdürmesine her zaman öncelik veremediler. Çocukların sokağa çıkmaları da sınırlandırıldığından, hareketlilikleri oldukça kısıtlandı.

COVID-19 salgını kapsamında alınan tedbirlerin, hayatın diğer alanlarında olduğu gibi sivil toplum kuruluşlarının çalışmalarında da değişikliklere sebep olduğunu biliyoruz. Bu durum BoMoVu’nun çalışmalarını nasıl etkiledi? Bu süreçte çalışmalarınıza devam etmek için ne tür yöntemler kullandınız?

COVID-19 salgını döneminde, çalışmalarımız, eriştiğimiz kişilerin ihtiyaçlarının değişmesi ile ilgili şekil aldı. Gerek belirli yaş gruplarına gerek derneklere getirilen kısıtlamalarla bu kitleye birebir erişimimiz tamamen kesildi. Öncelikle devam eden projelerimizi bitirebilmek adına ne tür alternatif çalışma biçimleri olabileceğini konuştuk ve aklımıza gelen fikirleri destekleyici kurumlarımızla paylaştık. Bu kurumların eriştiği başka derneklerin de geliştirdiği yaratıcı fikirlerle aslında birbirimizi ne kadar merak ettiğimizi anladık.

Bir yandan Whatsapp ve Instagram uygulamalarını normalde eriştiğimiz kitleye ulaşmak için kullanırken bir yandan da kendi içimizdeki çalışmaları zenginleştirmeye yönelik çalışmalar yaptık. Ekip olarak bu zor dönemde birbirimizi dinleyebileceğimiz ve besleyeceğimiz haftalık buluşmalarla uzakta olan arkadaşlarla hayal gücümüzü zorladığımız proje fikirleri geliştirebildik. Ayrıca uzun zamandır yapmak istediğimiz ve yakında yayınlayacağımız kapsamlı bir kılavuzu yazmaya vakit ayırabildik. Bu kılavuzun sporu sosyal güçlenme aracı olarak kullanmak isteyen herkesin güvenli ve etkili programlar geliştirmelerine yardımcı olmasını diliyoruz.

Bunların dışında bazı projelerimiz özelinde de çözüm önerileri geliştirmeye çalıştık. Örneğin Hareket Okulda projesi çıktılarından olan Aktif Okul Kılavuzu’nda yer alan çeşitli bedensel aktiviteler, proje ortakları tarafından videolara dönüştürüldü ve çocuklarla paylaşıldı. Ayrıca sürekli hareket ihtiyacı içerisinde olan çocukların evlere kapandığı bu süreçte, aktivite yürüttüğümüz toplam 120 çocuğa içinde masa tenisi, dart, hulahoop gibi evde de hareket etmelerine destek olacak malzemelerin bulunduğu eğlence çantaları hazırlayıp yolladık.

Birçok STK gibi BoMoVu da salgın döneminde pek çok faaliyetini çevrimiçi olarak devam ettirdi. Beden hareketi ve spor faaliyetlerini çevrimiçi platformlar üzerinden yapmanın kurumunuz ve birlikte çalıştığınız hedef kitleler açısından olumlu yanları ve zorlukları neler oldu?

Fiziksel aktivitelerin bir kısmının çevrimiçi olarak sürdürülmesi, salgın öncesinde birlikte çalıştığımız kişilerle iletişimde kalmamızı ve bu kişilerin hareket pratiklerine evlerinde de devam edebilmesini sağladı. Aktivitenin içeriğine ve paylaşım yapılan dijital platforma bağlı olarak olumlu yanları ve zorlukları değişiklik gösterdi. Örneğin nstagram canlı yayını üzerinden yapılan aktiviteler, daha önce mekansal uzaklık ya da erişim zorlukları nedeniyle kendi mekanımızda aktiviteye katılamayan yeni insanlara ulaşmamıza olanak tanıdı. Fakat bu yayınlar, antrenör ya da eğitmenler için katılımcıları görememeleri ve duyamamaları nedeniyle zaman zaman zorlayıcı oldu. Bu nedenle, hem antrenörün kendini daha rahat hissetmesi için hem de aktiviteyi evinde uygulayacak kişilerin kendilerine uygun bir zamanı rahatça seçebilmeleri için bazı aktivitelere önceden kaydedilen videoların sosyal medyada paylaşımı ile devam edildi. Video konferans platformlarında yapılan aktivitelerde ise daha interaktif bir ortam sağlanabildi; fakat bu dönemde herkesin ekran karşısında çokça vakit geçirmesi ve zaman planlamasının zorlaşmış olması nedenleriyle, aynı saatte ekran başında buluşmayı gerektiren bu etkinliklere katılım çok yüksek olamadı. Katılanların içinde bulundukları mekanla yeniden ilişki kurdukları, ekrana bağlı olmadan, herkesin evde kendi kendine hareket ederken bir yandan da aynı ortamı paylaşarak bir aradalığı hissettiği pratikler gerçekleştirildi.

Salgın sürecinde çevrimiçi olarak yaptığınız Eleştirel Beden Sohbetleri isimli etkinlik serisinde ırkçılık, toplumsal cinsiyet eşitliği, göçmenlik gibi konular spor ve beden hareketi çerçevesinde tartışıldı. Bu etkinlik serisinin fikri nasıl oluştu? Önümüzdeki dönemde hangi başlıklara yer vermeyi hedefliyorsunuz?

Biz, spora ve beden hareketine eleştirel bakmaya ve üzerine düşünmeye yönelik seminer ve konuşmalar düzenliyorduk. Ancak, hafta içi iş yorgunluğu ile akşam derneğe gelen kişi sayısı sınırlı oluyordu ve çok değerli konuşmacılar ağırlamamıza rağmen dinleyicisi kısıtlı kalıyordu. Salgında insanların evde olması dolayısıyla bu konuşmaları çevrimiçi ortama taşımaya karar verdik ve bu sayede çok daha fazla kişiye erişebildik. Daha önceki söyleşi formatının yerine aynı konular üzerine çalışmalar yürüten kişileri bir araya getirip bir sohbet formatı geliştirdik. Böylece farklı deneyimlerin karşılıklı olarak konuşulmasına vesile olmaya çalıştık. Bunun yanı sıra hem tüm Türkiye’de hem de dünyanın çeşitli yerlerinde olan kişilerin sesine kulak verme şansımız oldu. Online Seminars iş birliğiyle başladığımız Eleştirel Beden Sohbetleri serisinde spor ve hareket üzerine çalışanların ve bu alandaki aktivistlerin bir araya gelip deneyimlerini paylaştıkları çevrimiçi paylaşımlar ve etkinlikler düzenliyoruz. Bedensel farklılıklarımızdan ya da sosyal konumlarımızdan dolayı spor ve hareket alanında karşılaştığımız ayrımcı ve baskılayıcı tutumları, bunlarla mücadele yolları ararken destek bulabildiğimiz alanları, hareket pratiğimizin bizi fiziksel veya sosyal olarak nasıl güçlendirdiğini ve birbirimizin tecrübelerine dair merak ettiğimiz her şeyi bu sohbetlerde paylaşmaya gayret ediyoruz.

Şu ana kadar yaptığımız sohbetler çeşitli konulara çeşitli açılardan değiniyor. Yoga vasıtasıyla bedensel ve sosyal normları tartışmaya açmak, dans alanında kendini gösteren erk mekanizmaları, İstanbul’da yaşayan Afrikalı futbolcuların durumu, Irak Kürdistanı bölgesinde mülteci kadınların bisiklete binmesi üzerine yapılan bir projeyi, İtalya’dan ve Türkiye’den feminist basketbolu, sosyal mesafeli taşıma aracı olarak bisikleti, Fransa’da mültecileri sosyalleşmesi ve profesyonel beceri kazanmaları için spor kullanan bir derneğin çalışmaları, Ermenistan’da kadınların köyler arasında yürüyüş düzenleyerek kadın haklarını anlatması gibi konuları ele aldık. Sonrasında, bizim de uzun zamandır üzerine çalıştığımız ırkçılık konusuyla da örtüşen ve George Floyd’un katledilmesi ile trajik bir şekilde gündeme gelen ırka dayalı ayrımcılığı da ele aldığımız Türkiye’den ABD’ye ten rengi ayrımcılığı, Türkiye ve Amerikan sporunda ırkçılık konularını ele aldık. Sohbetlerimiz alternatif spor alanları yaratan kişilere yer vererek devam ediyor. Umarız yakında sporda ırkçılık üzerine başlı başına bir seri düzenleyebiliriz. Bu sohbetleri ve dernekte daha önce düzenlediğimiz konuşmaların ses kayıtlarını podcast kanalında da yayınlamaya hazırlanıyoruz.

Vakfımızın COVID-19 Acil Destek Fonu’ndan hibe alan kuruluşlar arasında yer alıyorsunuz. Bu hibeyle yapmayı planlandığınız çalışmalardan bahseder misiniz?

Sizden aldığımız hibe ile öncelikle uzun zamandır ihtiyacını hissettiğimiz video kamerayı alacağız. BoMoVu Derneği olarak yürüttüğümüz projelerin arşivini tutmak, yararlanıcılarımızla paylaşmak, çalışmalarımızı yaygınlaştırmak ve derneğin görünürlüğünü artırmak açısından video kamera bizler için elzem bir ihtiyaçtı. Ayrıca bundan sonraki süreçte, etkinliklerimizin video kayıtlarına ayrılan bütçeyi hizmetlere erişimi kısıtlı olan, yoksul çocuk ve gençlerin sosyal becerilerini güçlendirmek amacıyla çeşitli atölyeler gerçekleştirmeyi hedefliyoruz.

Öte yandan, Sen Neredeysen Hareket Orada projemizin video çekimleri için derneğin bir odasını stüdyo haline getirdik. Söz konusu projede; COVID-19 boyunca uygulanan eve kapanma sürecinde başta yerinden edilmiş çocuklar, yaşlılar ve çeşitli kırılgan gruplar olmak üzere dezavantajlı bireylerin, evde spor ve fiziksel aktivitelere erişimini mümkün kılmak için, kapsayıcılığı temel alan video ve basılı materyaller üretecek ve söz konusu insanların erişimine sunacağız. Farklı dillerde üretilecek dijital ve basılı materyalleri hedef kitlemize ulaştırarak kendi kendilerine pratik etmelerine imkan sağlayacağız.

Son olarak STDV’den aldığımız dört aylık ofis kirasının, salgın sürecinde üzerine düşündüğümüz çözüm önerilerini geliştirmemizde ve hayatın durma noktasına geldiği dönemde yaşadığımız ekonomik zorlukların bir kısmını atlatmamızda önemli bir katkısı oldu. Bunun için teşekkür ederiz.